„Budujemy relacje, nie mury – razem bezpieczniej!”
Czasem wystarczy jedno słowo, jeden gest, jedna wyciągnięta dłoń, aby czyjś dzień stał się lepszy. Ale czasem jedno przykre słowo może zranić bardziej, niż potrafimy sobie wyobrazić.
Podczas spotkania w ramach Tygodnia Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej zatrzymaliśmy się na chwilę, by przypomnieć sobie, jak wielką moc mają nasze słowa i zachowania. W poruszającej inscenizacji „Razem możemy więcej” z wykorzystaniem chusty Klanza pokazaliśmy, że każdy z nas może wybrać – obojętność albo pomoc, wyśmiewanie albo szacunek, przemoc albo życzliwość.
Pięknym dopełnieniem spotkania były występy naszych uczennic. Antonina Burcon z klasy 6b zaśpiewała „Samotność w samotności”, a Hanna Kobylas – „Ramię w ramię”. Ich głosy przypomniały nam, że nikt nie powinien czuć się samotny, a razem naprawdę możemy być silniejsi.
Nie zabrakło również „Koszyka dobrych słów” – pełnego małych, ale ważnych przesłań, które uczniowie i goście mogli zabrać ze sobą.
Podczas spotkania wręczono także kaski rowerowe uczniom klas piątych, którzy w ubiegłym roku szkolnym zdali egzamin na kartę rowerową. Kaski zostały przekazane w ramach akcji Lubelskiego Kuratorium Oświaty w Zamościu.
Było nam niezwykle miło gościć tego dnia wyjątkowych gości:
Panią Katarzynę Wołoszyn, Dyrektor Zamojskiej Delegatury Kuratorium Oświaty, wraz z Panem Tadeuszem Sałamachą, Zastępcą Dyrektora, a także przedstawicieli Policji: aspiranta sztabowego Pana Dariusza Kuropatnickiego, sierżanta sztabowego Pania Zuzannę Rudy oraz podkomisarz Panią Dorotę Rudkowską-Bubiło.
Dziękujemy
za obecność, wspólne przeżywanie tego ważnego dnia oraz zaangażowanie w
działania na rzecz bezpieczeństwa i dobra naszych dzieci. 
Szczególne
podziękowania kierujemy do pań pedagog – Małgorzaty
Kutnik i Beaty Wróbel, które
koordynowały całą akcję i zadbały o to, aby ten wyjątkowy tydzień stał się dla
naszych uczniów ważną lekcją empatii, szacunku i wzajemnej troski.
Bo bezpieczeństwo zaczyna się nie tylko od zasad. Zaczyna się od nas – od tego, czy potrafimy zauważyć drugiego człowieka, podać mu rękę i powiedzieć: „Jestem obok”.
Pamiętajmy: „Pomoc jednej osobie nie zmieni całego świata,
ale może
zmienić cały świat jednej osoby.”
Budujmy relacje, nie mury. Bądźmy dla siebie dobrzy. Razem bezpieczniej!